Pages Menu
TwitterRssFacebook
Categories Menu

| 0 yorum

Çocuklarda İç Çamaşırı Kuralının Önemi

Çocuklarda İç Çamaşırı Kuralının Önemi

Çocukların, büyüklerin onlara zarar vermelerinden çok fayda sağlamalarına ihtiyaçları vardır. Böyle bir eğitime ihtiyaç duyulması bile her ne kadar üzücü bir durum olsa da, eğer böyle bir durumun gerçekliği yazıklar olsun ki varsa, mecburen insanlar kendini bu duruma karşı sorumlu hissedip bir türlü çözüm aramaya çalışıyorlar. Örneğin iç çamaşırı kuralı bunlardan biri. İç Çamaşırı Kuralı, anne-baba ve bakıcıların çocuklarıyla diyalog kurmalarına yardımcı olmak amacıyla oluşturulmuştur. Bu kural, cinsel istismarını önlemeye yönelik çok etkili bir araçtır. Geçen bu konuda www.bianet.org da çok güzel bir yazı yakaladım. Biraz benimde araştırmam ile sizinle paylaşmak istedim.

kiko1280x1024

İç Çamaşırı Kuralı’nın çocuklarınıza işlemeniz gereken 5 önemli öğretisi vardır.

  1. Vücudunuz size aittir

Çocuklarınıza vücutlarının kendilerine ait olduğunu ve hiç kimsenin, kendi izinleri olmadan, vücutlarına dokunamayacağını öğretmelisiniz. Cinsellik ve vücudun özel kısımları ile ilgili cinsel organların ve vücudun diğer kısımlarının gerçek adlarını kullanarak çocukla erken yaşta kuracağınız iletişim, çocukların neye izin vermemeleri gerektiğini anlamalarına yardımcı olacaktır. Onların, sevdikleri biri tarafından olsa bile, bir öpücüğü veya bedensel teması reddetme hakları vardır. Çocuklara, uygunsuz bedensel temasa karşı derhal ve kesin bir biçimde “Hayır” demeleri, güvenli olmayan durumlardan kaçınmaları ve bunu güvendikleri bir yetişkine anlatmaları öğretilmelidir. Çocuklara, birileri bu konuyu ciddiye alıncaya kadar ısrar etmeleri gerektiğinin vurgulanması önemlidir.

Kitapta ‘El’, daima Kiko’ya dokunmadan önce ondan izin istemektedir. Kiko da ‘El’ e izin vermektedir; fakat ‘El’ Kiko’ya iç çamaşırından dokunmak istediğinde Kiko “Hayır!” der. Anne-baba ve bakıcılar, bu sahneyi kullanarak çocuklarına her an “Hayır” diyebileceklerini anlatabilirler.

  1. İyi bedensel temas – kötü bedensel temas

Çocuklardan bedensel teması uygun ya da uygunsuz ayırt edebilmelere pek olağan bir durum değildir. Bu sebeple, çocuğa, bir başkasının onun vücuduna özel kısımlarına bakmasının veya dokunmasının ya da bunu istemesinin doğru olmadığını söylemelisiniz. İç Çamaşırı Kuralı, çocuklara çok açık, anlaşılır ve hatırlanması kolay bir sınırı öğrenmelerinde yardımcı olur; bu sınır iç çamaşırıdır. Bu kural aynı zamanda yetişkinlerin çocuklarla bu konuda bir diyalog kurmalarına da yardımcı olur. Karşılaştıkları davranışın kabul edilebilir bir davranış olduğundan emin olmadıklarında, çocukların mutlaka güvendikleri bir büyükten yardım istemeleri gerektiğini anlamaları için elinizden geleni yapın.

Kiko, kitapta, kendisine iç çamaşırından dokunulmasını reddediyor. Anne-babalar, çocuklarına, bazı büyüklerin (doktorlar, bakıcılar, anne ve babalar gibi) çocuklara dokunmak zorunda kalabileceğini, ancak en ufak bir rahatsızlık hissettiklerinde “Hayır” demeleri gerektiğini açıklamalı ve onları gerektiğinde “Hayır” demeye teşvik etmelidir.

  1. İyi sırlar – kötü sırlar

Gizlilik, cinsel istismar yapan insan diyemediğim varlıkların en sık başvurdukları taktiklerden biridir. İşte tam bu sebeple, çocuklara iyi sır ve kötü sır arasındaki farkın anlatarak bir güven ortamı yaratmalısınız. Çocuklar için rahatsız edici, onları ürküten ya da üzen tüm sırlar kötü sırdır ve saklanmamalıdır, tam tersi güvenilir bir yetişkine (anne-babaya, öğretmene, polise, doktora) anlatılmalıdır. Kitapta ‘El’, Kiko’yu, biri ona uygunsuz bir biçimde dokunmak isterse bu davranışa karşı sesini yükseltmeye teşvik etmektedir. Bu sahne, kötü sırla (çocuğu üzen ve endişelendiren birşey) iyi sır (örneğin bir sürpriz doğum günü partisi gibi) arasındaki farkı çocuğa anlatırken kullanılabilir. Anne ve babalar, çocuğu, kötü sırları kendileriyle paylaşması için teşvik etmelidir.

  1. Önleme ve koruma yetişkinlerin sorumluluğundadır

Çocuklar istismara uğradıklarında utanç, suçluluk ve korku duygularını yaşarlar. Büyükler, cinsellik etrafında bir tabu oluşturmaktan kaçınmalı ve çocukların üzüldükleri, endişe duydukları ve kederli oldukları anlarda hangi büyüğe başvurabileceklerini bilmelerini sağlamalıdır. Çocuklar birşeylerin doğru olmadığını hissedebilirler. Büyükler her zaman çocukların duygu ve davranışlarına duyarlı ve açık olmalıdır. Çocuğun bir başka yetişkinle veya bir başka çocukla temas kurmayı reddetmesinin pek çok nedeni olabilir. Buna saygı gösterilmelidir. Çocuklar daima anne ve babalarıyla bu konuda konuşabileceklerini hissetmelidir.

Kitaptaki ‘El’, Kiko’nun dostudur. Yetişkinler, çocuklara günlük yaşamlarında destek olmak için vardır. Cinsel şiddetin önlenmesi öncelikle yetişkinlerin sorumluluğundadır ve yetişkinler bu konudaki sorumluluğu çocuğa yüklemekten kaçınmalıdır.

  1. İç Çamaşırı Kuralı’yla birlikte ele alınacak diğer faydalı ipuçları

Haber verme ve açıklama; Çocuklara, kendileri için bir güvenlik ağı oluşturacak büyüklerin kimlerden oluşabileceği hakkında bilgi verilmelidir ve bu ağ içinden güvendikleri, kendilerini dinlemeye ve yardım etmeye hazır yetişkinleri seçmeye teşvik edilmelidir. Güvenlik ağından sadece bir kişi çocukla birlikte yaşayan biri olmalı, diğer kişi ise en yakın aile fertlerinin dışında biri olmalıdır. Çocukları böyle bir güvenilir ağdan nasıl yardım isteyeceklerinin bilincinde olması gerekir

Olayın bilinen failleri; Çoğu vakada, olayın faili çocuğun tanıdığı bir kimsedir. Küçük çocukların, kendilerini tanıyan bir kişi tarafından istismar edildiklerini anlamaları özellikle zordur. İstismarcıların çocuğun güvenini kazanmak için uyguladıkları hazırlama sürecini asla aklınızdan çıkarmayın. Çocukların, onlara hediyeler veren, onlardan bazı konuları sır olarak saklamalarını isteyen veya onlarla yalnız başına vakit geçirmek isteyen kişilerle ilgili ebeveynlerini bilgilendirmeleri, evde bir kural haline gelmelidir.

Bilinmeyen failler; Bazı durumlarda fail bir yabancıdır. Çocuğunuza yabancılarla temasla ilgili basit kuralları öğretin: “asla bir yabancının arabasına binme!”, “asla bir yabancıdan hediye kabul etme!”.

Yardım sağlama; Çocuklar, kendilerine yardımcı olabilecek meslek sahibi insanların (öğretmenler, sosyal hizmet görevlileri, doktorlar, okul psikologları, polis görevlileri) ve yardım alabilecekleri telefon numaralarının var olduğunu bilmelidir.

 

Print Friendly, PDF & Email

Yorumunuzu yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir