Pages Menu
TwitterRssFacebook
Categories Menu

| 21 yorum

TÜP BEBEK HİKAYEM, Vol:2

TÜP BEBEK HİKAYEM, Vol:2

Mira ile geçirdiğim o bir yıl bana o kadar güzellikler kattı ki hemen hem de hemen 2. çocuk denemelerine geçmek istedim. Ayrıca dondurucuda kalan 3 embriyomun da çözülmesine 2 sene kalmıştı ve bu sefer ki süreç ne zaman mutlu son ile biterdi yine belirsizdi.

10330406_10152662625651579_1443999972654515598_n

Ailem ‘’ Cidden delisin bunca yaşadığına rağmen nasıl cesaret ediyorsun buna?’’

‘’ Bunların ki delilik değil cehalet cehalet ’’

‘’ Bari Mira biraz büyüse, vücudun toparlansa. Çok fazla kortizon ve hormon aldın’’

‘’ Ayyy siz kolay mı sanıyorsunuz bu işleri ya ‘’

Daha bir çok cümleye rağmen biz gelecekteki evlatlarımızın dondurucuda daha fazla üşümesine razı olamadık 🙂

Yine 2 embriyo yerleştirildi. Annem Mira ya bakmak için İstanbul’a geldi. Ben kayınvalideme yerleştim ve 10 günlük yatış başladı.

İlk test sonucu pozitif di hem de oldukça yüksek bir rakamla .

2 gün sonra testi tekrarladığımız da hemşire bile ‘’ kesin ikiz bunlar’’ dedi.

2 hafta sonra doktor kontrolümüz var. Artık ikiz mi değil mi belli olacaktı.

Doktor kontrolü öncesi Ziya ile yemeğe çıktık.Yemek bitip mekandan ayrılmak için ayağa kalkmam ile bir ıslaklık hissettim .

Ziya’ya sadece ‘’hemen arabaya binelim ‘’diyebildim.

Arabaya binmem ile pantolonumu indirdim ve o an araba kan gölüne döndü. Altımda ped olmasına rağmen kanama o kadar aşırı idi ki tüm araba kan içinde kaldı. O şoku anlatamam size. Ziya da bende resmen yıkıldık o an.

Selçuk bey’i aramam ile hastaneye gitmem arasında 3 dakika anca geçti sanırım.

Hep derim doktorum o kadar iyiydi ki 5. dakikada hastanede başımdaydı. Acilde bir süre yatıp serum ve bir sürü iğne vuruldum.

Her odaya gelene çaresizce aynı şeyi soruyordum.

” Düştüler mi?”

Doktorum açıklamayı yaptı en son ‘’ Şu an için hala seninle beraberler ama bir süre hastanedeyiz Özge, hayırlısı diyelim’’ dedi.

10325393_10152662612186579_8018956396754208075_n

Bir tek o an umutsuzluğa kapıldığımı hatırlıyorum.

” Ziya ben kaderle de mi inatlaşmaya başladım sence?”

” O ne demek şimdi?”

” Yani hep diyorsun ya çok inatçısın, aklına bir şey koydun mu geçmiş olsun diye…”

” Eeeee”

” Yani belki de Allah benim çocuk sahibi olmamı istemiyor ama ben zorla teknolojiyi kullanarak, inatla doğurmaya çalışıyorum”

” Tüp bebek yapıp olumlu sonuç almayan o kadar insan var ki Özge, şükürler olsun ki bir tane yavrumuz var. Yanlış düşünüyorsun. Şükret ve dua et. Hayırlısı ise nasip etsin Allah, değilse de Mira mıza sarılır hayatımıza kaldığımız yerden devam ederiz”

” Doğru Allah istemese Mira’da olmazdı”

Ne ilginç bilen bilir, çok dindar biri sayılmam ben. Ama o dönem o kadar çok Allah’a sığındım, o kadar gücünü hissettim ki…

Neyse ertesi gün kanamam az da olsa devam ediyordu. ilaçlar ve iğneler ile kanama tamamen kesilmeye çalışılıyordu.

Ama asıl ilginç olan bana yemek vermiyorlardı.

Aradan nerdeyse 24 saat geçmişti ve ben hala birkaç bisküvi ile duruyordum.

Ben inatla ‘’açım’’ diyorum hemşirelerde sürekli ‘’doktorunuzun isteği bu bir şey yapamayız’’ diyordu.

Sonunda hemşireye bağırmışım ‘’ siz sanırım farkında değilsiniz ben iki can taşıyorum aç kalamam çabuk bana yemek getirin ya da hemen doktorumu çağırın, hemen’’

Valla hemşire olmak zor meslek, yani şu an bile yazarken kendimden utandım. Allah kimseyi açlık ile terbiye etmesin ne diyeyim.

Doktorum geldiğinde benzer cümleleri ona da kurdum sanırım ki dayanamadı ve neler olduğu konusunda bilgi verdi .

‘’ Seni üzmek ya da telaşlandırmak istemem Özge ama kanama çok fazla idi, ikizlerin hayatta kalması zor gözüküyor, bunu atlatsak bile pıhtı var ve oldukça büyük, olası bir durumda seni acil kürtaja almam gerek, bu yüzden de aç olmalısın’’

Kendi kendime doğrumu anladım diye tekrarladığımı hatırlıyorum.

‘’ ikizler muhtemel ölücek, beni zehirlemesin diyede acil kürtaja alacaksınız, ben ondan açım, bu olana kadar da hastanede yatacağım, karnımdakiler ölebilir…’’

‘’ Bana yemek getirin’’

‘’Özgeeee !’’

‘’ Getirin görürsünüz bak ölmeyecek, ben ikisini de doğuracağım’’

Yani Mira döneminden ve özellikle ilk kanama başladığında ki paniğimden sonra bu özgüvenimin sebebini bilmiyorum , belki de Ziya ile yaptığım o konuşmanın etkisi idi ama o andan itibaren ikisinin doğacağına inancım tam oldu.

Hafif yemeğimi yedim o gün 🙂

4 gece 5 gündüz hastanede geçirdim. Kanamam kesilmişti tamamen. Bebeklerde iyiydi ama maalesef pıhtı duruyordu. Pıhtı eğer yavaş yavaş kaybolursa sorun yoktu ama birden koparda düşmeye kalkarsa çocuklar tehlikede idi. Bu sebeple bana yine yatak yolları gözüktü.

2-3 günde bir sadece doktora gitmek için çıkıyordum evden. Bu arada acayip de mide bulantım vardı. Resmen hayattan bezdim bulantıdan. Olan Mira’ya oldu aslında bu dönem, yazık yavrumla doğru düzgün ilgilenemedim:(

Neyse ben yine iğneler, haplar, kontroller derken 3 ayı atlattım.

Pıhtı nerdeyse yok oldu. Tam sevinecektik ki bu sefer de erken doğum riskim çıktı.

Doktorum olabildiğine az hareket etmemi, hayatımı yavaşlatmamı önerdi.

Neden bilmiyorum, hatta delisin diyebilirsiniz ama ben o dönem bunların hiç birini ciddiye almadım.

Gezdim, normal hayatıma devam ettim, yoruldum…

10487216_10152662629236579_8016200439625856252_n

Ziya sürekli ‘’ sen bu çocukları istemiyormusun ? Anlamıyorum niye böyle davranıyorsun? ‘’ desede ben gezdim.

Nedenini hala bilmiyorum ama ben  ikisininde sağlıklı doğacağına emindim .

Nitekim ”32 haftaya kadar dayansan yeter bana” diyen doktorum bile şok geçirdi ve ben ikizleri tam 39. Haftada 3’er kilo olarak doğurdum.

Yaygara Yade ve Asım paşasız bir hayat olmaz dı.

Olmazdı, olmazdı…

Print Friendly, PDF & Email

21 Yorum

  1. o kadar etkilendim ki yazdıklarınızdan bende bebek sahibi olmaya çalışıyorum henüz 2 yıllık evliyiz ve denemeye başlayalı 3 ay oldu ama korkuyorum doktor 1 yıl kadar bekleyin olmaz ise öyle gelin dedi dolayısıyla doktora gidemiyorum 🙂 inşallah herkes isteyen herkes hayırlısıyla anne baba olur eminim ki eşsiz bir duygudur bu…bebeklerinizle size hayırlı bir ömür diliyorum…

  2. Ig de takip ediyordum simdi bloğunuzda okuyorum son yazınızda cok etkilendim gücümüzden inancınızdan
    Ailenizke mutluluğunuz daim olsun
    *Asima bayılıyorum hele yemek yemesine

  3. Özgecim tüp bebek olduğunu, bu kadar zor zamanlar geçirdiğini bilmiyordum. Sen bu kadar çabalarken herşeyi göze almışken, ikinci çocuk ile acaba nasıl yaparım zor olur mu diye düşünen kendimden utandım

  4. And they lived happily ever after.. 🙂

  5. ;(( 7 senelik evliy 5 yil ustune 2.tup bebek denememle bir kizim var.suan 2 yasinda.tekrar cocuk sahibi.olmk istiyorum okadarr superr bir duygu ki. Ama maddi durum engel malesef;( tabi rabbim ilk once olmayanlara nasip etsin

  6. Demet Akalın’ın kendi instagram hesabında, sizin instagram hesabınızı paylaşmasıyla sizi takip etmeye başladım ki; iyi de oldu benim için.. İlk önce, fotoğraf paylaşımlarınız da esprili yorumlamanızı okurken çok eğleniyorum. 🙂 Bir Karadenizli olarak, bu espri yeteneğinin nereden gelebildiğini fark etmek kaçınılmaz.. :p

    Bloğunuzu ilk defa ziyaret ettim ve sahip olduğunuz üç çocuğunuza da ne kadar meşakkatli yollardan geçtiğinizi okudukça daha çok hayran kaldım. Bazen hayatımızda farkından olmadan sınava tabi tutuluruz ya, sizin sınavınız çocuklarınıza kavuşmak olmuş ve siz başarıyla sınavınızı geçmişsiniz.. Evli ve çoluk çocuk sahibi değilim ama, sizin paylaşımlarınızı okuyarak bilgi dağarcığımı genişletebileceğimi düşünüyorum. 🙂 Ömür boyu, çocuklarınız, eşiniz ve ailenizle tüm mutluluklar, sağlıklı bir yaşamla sizinle olsun. Sevgiler.. 🙂

  7. vallahi ne diyim. pes. gercekten azminiz takdire sayan 🙂 darisi basima. benim maceram hala devam ediyor. embriyoannesi.blogspot.com da yaziyorum ben de. paylastikca azaliyor insanin yuku. sevgiler

  8. Ozge hanim merhaba igne kullandiginizi soylemissiniz.Surekli mi kullandiniz bu igneleri, bir de bu haftada bir yapilan igneden mi kullandiniz.Simdiden tesekkurler cevabiniz icin sizi surekli takip ediyorum.İyi ki varsiniz.

    • Rahimi kalınlaştırmak için kullandım. Adını hatırlayıp söylerim. Siz de iyiki varsınız .

  9. Cok tesekkurler cevabinizi bekliyorum

  10. Doktorunuzun adı neydi özge hanım

    • Özge Hanım doktorunuzun adını soyadını paylaşabilirmisiniz

  11. Ben gec evlendim 37 yasinda.ilk yil basladim tedaviye. Bende 2 tup bebek denedim.olmadi malesef negativ.3.tup bebek denememde de yumurta gelismedi.ya iyi doktora ulasamadim kendimce cok iyi doktorlara yaptirdik.Bende biraktim demekki olmayacak zorlamanin anlami yok dedim.yasim oldu 41 hic umid kalmadi doktora bile gidesim gelmiyorr cunku cokk cokk psikolojim bozuluyor.

  12. Merhaba bende sizin gibi (deli cesareti derler bizim burda:))2. çocuk için tüp bebek yaptırdım orda üşümelerine dayanamdım.İlkinde yaşadığım zorluklar biran unutmuş gibiyim.Şuan transferin 7. günündeyim biraz umutlu biraz umutsuz günün gelmesini bekliyorum.İnşallah güzel sonuçlar alırım ve zor günler olmadan bir hamilelik yaşarım.Sizi okuduktan sonra bir cesaret geldi bana.çok güzel yazmışssınız.Allah evlatlarınızı size bağışlasın:)

    • Ne güzel. Mailinizi alabilirmiyim? Birşey sorucam.

  13. Merhaba Özge Hanım,

    Ben de şu anda tüp bebek tedavisi görüyorum, dondurulmuş embriyo transferimi bekliyorum. 30 yaşındayım inşallah bebeğim 1 Aralık’ta benimle beraber olacak.

    Size sormak istediğim, bu süreçte sürekli yatmak mı gerekir? Ya da bebeğimin benimle kalması için yapabileceğim özel şeyler var mıdır? Bana tavsiyelerinizi iletebilirseniz çok mutlu olurum.

    Saygılarımla,

    Bana

    • ben yatmıştım açıkçası. Lütfen bana haber verin sonucu.

      • Merdivenin zararı olur mu acaba? Evim merdivenli. Yatak odaları ve banyo tuvaletler yukarıda..

        Peki başka özel bir şey yapmış mıydınız? Bana bir tavsiyeniz var mı?

  14. Özge hanım merhaba,
    2 defa tüp bebek denedim fakat tutmadı
    3. İçin doktor değiştirsem mi diye düşünüyorum
    Siz acaba hangi doktora gittiniz?
    Şimdiden teşekkürler

  15. Başta Yade olmak üzere çocuklarınızın hepsibirbşrşnfen şeker. Bende tüp bebek tedavisi görüyorum. Önümüzdeki ayda transfer olacak kısmetse. Maneviyattan öte maddi açıdan çok zor. Maddi zorluklarından maneviyatı düşünemiyorum bile. Devlet bize yardım etmemek için elinden geleni yapıyor.

Yorumunuzu yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir